E Enjëte 22 Qer 2017

EJA NË DARDHËN E BUKUR...

NATYRA E FSHATIT ME KULTURË QYTETI...

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
  • default style
  • blue style
  • green style
  • red style
  • orange style
  • lilac style
Welcome, Guest
Username: Password: Remember me
  • Page:
  • 1

TOPIC: POEZI NGA TEODOR LAÇO

POEZI NGA TEODOR LAÇO 6 months 4 days ago #136

  • STEFANI
  • STEFANI's Avatar
  • OFFLINE
  • Administrator
  • Posts: 50
  • Thank you received: 1
  • Karma: 0
POEZI NGA TEODOR LAÇO

L a k u

Mbi ju që lakun m’a shtrënguat
Në ditën time të vështirë
Po hedh përbuzjen e mëshirës
Dhe emrin e vetëm – faqenxirë!
Mëshira i ka hije veç të fortit
Krenarit të vetmuar, zog i qiejve
Që ngrihet e flatron mbi klithje e gjak
Dhe që nuk sheh zhabat zhytur në batak.
Mbi ju që lakun ma liruat
Në orën time të vështirë
Po hedh shkulmat e zemrës dlirë
Pa stepje, lehtësisht porsi fëmijë.

ZEMËRIMI

O, si hesht, si nuk pëlcet zemërimi
I lidhur në prangat e durimit!
Në mokrat e dhëmbëve bluaj qindra fjalë
Në zgavrat e dhembjes shuaj afsh të valë.
Po zjen në zemër zemërimi i zi
Përplaset, platitet e zjen përsëri.
Me muzgun muroset i mugët si murg
Me agun agohet i ashpër si gur.
Dhe prapë duron e hesht i pagojë
Ky shkëmb ku koha bën ç’të dojë……..

Dardhë, 31.7.1979.

Pendim

Kur zë e ngryset dita e përhime
dhe nisin të përgjumen plot vegime
ca mllefe, ca inate, ca metime;
Një tog me hi, një mal zhgënjime
Filloj i flas e vras vetveten time.
Pse rashë pre e kotësisë
e kohëhumbjes, rastësisë
e rrethit mëkatar të prapësisë
ku plot shtriganë të babëzisë
Shtrëngojnë lakun e fatkeqësisë?
Kur zë e ngryset dita e përhime
filloji i flas e vras vetveten time….
20.3.1998
(Kafe “Fan Noli”

FUNDSHEKULLI SHQIPTAR

Tymtarët e krimit
vjellin shtëllunga…
qiell i mbyllur, i blozët
hedh shira blozë.
Tymtarët e kartës
brerojnë breshër rrenash
tymtarët e gojës
cipën e ndrangur hedhin…
Fundshekulli shqiptar
ceremonial pambarim
i kortezhit të shpresave…..
11.12.1999.

MOTIV LASGUSHIAN
–MIRJANËS-

Më trokite prej së largu
me një degëz dashurie
miturisht e çmendurisht
më vjen natën si një hije.
Grua je a lozonjare
kërkon prehje apo halle
qofsh çapkëne apo manare
ti më vdiqe, ti më ngjalle.
11.12.1999

MOS IA MËSONI EMRIN

Në qoftë se do të më kenë vrarë,
Vrasësin larg mos e kërkoni,
nëpër pyjet, rrugët, kafenetë
që aq shumë i kam dashur…….
Në qoftë se do të më kenë vrarë,
vrasësin kërkojeni brenda dhomës sime
me një dritare grilambyllur,
me një shtrat të madh për dy vetë
nën një jastëk të pazhubrosur,
me një kasetë të Hulio Iglesias
tangoja “Kaminito addios”
dhe një tjetër e një amatori korçar
ku ka një këngë për një grua që lëngon.
Vrasësi im ka disa emra
pasaportat i ndërron sipas ditëve
kurse netëve ka vetëm një emër….
Miqtë e mij, emrin mos ia mësoni
Ju dua, nuk do t’ua tregoj kurrë.
3.1.1998.


TRISHTIMI I IKJES


U zgjua atë ditë
Ish ditë e qullur
xhamat lotonin
kaktuse gjembathyer
Trëndafili vyshkej.
Zërat e dashur shuheshin
nëpër fletë të zverdhura
kurse zogjtë e gëzimit
cicëronin grykëmbytur.
U zgjua atë ditë
ish ditë e qullur
dhe befas e kuptoi.
Jeta kishte ikur…
21.2.1995


I K J ET

O Zot, ç’e hodhe këtë epidemi?
Jetoj të shoh braktisjen, arratinë
“S’bëhet ky vend, ka mallkim
larg të ikim, pa mall, pa kthim”
Përbrenda zjej, shaj e bërtas
askujt një fjalë nuk mund t’i flas
Se do më quajnë të lig, të marrë
dhe shpresëvrasës e ziliqar……
Maj 1998


Nata e dytë në Berat


U shua hëna që u ndez mbrëmë
Çdo gjë u zhyt ne qetësi
Nga gjithë fjalët që më ke thënë
Njërën e dua ta kem gjithnjë
“Të dua shumë, tjetër nuk di”.
Ku shkoi magjia që kisha mbrëmë
Misteri i ëmbël që po më tret?
Nga gjithë fjalët që të kam thënë
Vetëm një dua ta dish gjithnjë
“Të dua shumë, tjetër nuk di”.


LUHACOVICE

Moravia jugore
qytezë e fshehtë
botë ceke, vetëm ceke
Këtu të gjitha ndjenjat
lindin e vdesin brenda ditës
shpejt, su drymemarrja.
Luhacovicë 27.10.1998


KAFENETË E TIRANËS


Kioska, kafene
kryqëzime kryefjalësh
kryeqendra kryeqyteti
. . .
Pagat në pus
Çmimet në qiell
raca e çuditshme
shtyn ditën,
vret kohën
kafeneve.
. . .
Edhe një kafe e pimë
një “koka”, një çaj
Bajmë fjalë
qeveria të rrëzohet
duhet të bjerë
qeveri e mjerë!
. . .
nga kioskat ryeza
qeverisim më mirë
pak kryeministër
pak president
lumi i nxori në breg
ne lundrojmë në pritje
me turmën!
. . .
Kioska kafene
kryqëzime kryefjalësh
kryeqendra kryeqyteti.
15.5.1998


GJENERALËT PENSIONISTË

-Ah, çfarë kukulle, psherëtiu gjenerali
gishti i madh bëri shenjën e asit
-E mirë Mona, po s’është e jona
ia priti gjenerali tjetër
dhe, sytë kafshuan vithet e femrës.
Dy gjeneralët kishin fituar beteja
me armiq të shpikur dhe femra reale
pushtues, ngadhënjyes, lavdishkruar
që nga yjet e togerit gjer tek të gjeneralit.
Por kishte zbritur koha e humbjeve
nëpër presidiume shoqatash me emra buçitës
që të kujtonin qitjet e topave
rrekeshin ta dëbonin vdekjen e lavdinë…
U shfaq kjo femër e kolme me minifund
shpina e zhveshur, veluar me tyl
gjoksi provokues me jakën e hapur
dhe ata e kuptuan…..përkohësisht
s’u mbetej më asgjë për të pushtuar.

Lisbonë, 21 tetor 1998.
I riu me i ri,
I bukuri me i bukur,
I shendoshi me i shendoshe,
behet kur viziton Dardhen.
The administrator has disabled public write access.
  • Page:
  • 1
Time to create page: 0.265 seconds